‘Geweldig, de verbinding die ontstaat’

“Het mooie en tegelijkertijd soms moeilijke van werken met vrijwilligers is dat iedereen verschillend is en dat je werkt met mensen die je soms niet kent. Maar tijdens de projecten leer je elkaar kennen en weet je wat je aan elkaar hebt. Het is geweldig om de verbinding te zien die ontstaat.”

Deze woorden zijn van Berend Bosch. Hij is bijna vanaf het begin betrokken bij KunstKlank, en dat in vele rollen: als organisator/bestuurslid, zanger, vrijwilliger en projectleider, begeleider en motivator van vrijwilligers en sinds maart 2024 niet meer als bestuurslid maar als vrijwilliger en koorlid.

“Ik ontmoette Herma (van Piekeren) - toen en nu nog steeds artistiek leider van KunstKlank – in juli 1999 vlak na het eerste project: het Requiem van Fauré. Al heel snel bleek dat Herma en ik vaak dezelfde muziek wilden luisteren. Zij vanuit haar conservatorium-achtergrond en ik als luisteraar. We bleven elkaar bestoken met fragmenten en cd’s van muziek die we allebei wilden luisteren. Ik woonde toen nog in Utrecht, maar was af en toe bij Herma thuis als zij vergaderde met het KunstKlank-bestuur. Ik vond hetleuk wat er besproken werd en ben snel daarna toegetreden tot het bestuur.”

Zijn eerste ‘project’ was Dido en Aeneas. Dat werd al met al een groot succes ondank het enorm slecht weer. “Ik was organisator, bestuurslid, zanger, vrijwilliger maar ook projectleider. Dat bleken wel erg veel rollen, want tijdens de repetities werd ik bijvoorbeeld weggeroepen om de locatie van het ingehuurde toilet aan te wijzen. In de maanden die daarop volgden, ging ik me meer op locatie inzetten om als vrijwilliger en koorlid ook andere vrijwilligers te motiveren en begeleiden. Dit werd later ook mijn portefeuille als bestuurslid.”  

Vrijwilligers

Berend vindt het lastig om de mooiste momenten uit KunstKlank-producties te noemen. “Veel goede herinneringen heb ik aan de repetities waarbij - naar gelang de tijd voortschreed - de club steeds hechter werd en we richting de premières er met zijn allen voor gingen iets moois te maken voor ons publiek. Eigenlijk zijn alle projecten me dierbaar, maar twee zijn er voor mij een droom: het Requiem van Mozart - een kort stuk, maar zeer intens om te zingen – en Hear my Voice met een bijna honderdkoppig koor. En natuurlijk Moby Dick op het strand in soms barre omstandigheden zal ik niet vergeten.” 

Als bestuurslid wist hij zich gesterkt door een harde kern van vrijwilligers. “Zij hebben door de jaren heen zo veel ervaring opgedaan dat we veel dingen aan hen konden overlaten. Daardoor kon ik weer ondersteuning geven aan bijvoorbeeld musici en acteurs/zangers. Zij kregen ook van veel professionele deelnemers grote waardering, vooral voor hun belangstelling, warmte en onvermoeibaarheid.”

Hij is blij dat hij door KunstKlank enorm veel mensen heeft leren kennen en waarderen: van boswachter tot koorleden, solisten, musici, geluids- en andere technici enzovoorts. “Het heeft mij ook geholpen in het beperken van mijn (voor)oordelen. En ook heb ik mooie muziek leren kennen en gezongen; iets waarvan ik nog steeds erg geniet.”
Hij hoopt dat KunstKlank ons blijft verrassen met boeiende locaties en nieuwe composities. “En vooral ook die verbinding in het dorp kan blijven organiseren. Met mensen uit de eigen gemeenschap een productie maken is namelijk zeer waardevol. En laat iets anders zien dan het invliegen van een artiest die zijn/haar dingetje doet en daarna weer weggaat.”
 