‘We waren echte pioniers’

“Mijn eerste strandtheater-ervaring was ‘Onderstroom’ (2003). Met een enthousiaste groep bouwden we een theater van steigerpalen. We waren zo enthousiast dat we er elke avond waren en allerlei vrijwilligerstaken deden.”

Dit vertelt Els Vink. Zij zet zich al jaren met hart en ziel in voor KunstKlank als vrijwilliger, met het opbouwen van theaters én met zingen.

In haar ogen was het bamboetheater het mooiste theater. “Het veld van Calorama lag helemaal vol met bamboepalen in allerlei soorten en maten. Met een groep vrijwilligers onder leiding van een wanhopige Dennis moesten wij daar een mobiel theater van zien te maken. We waren echte pioniers en zijn een hecht team geworden.”

De vrijwilligers zijn ruim vier maanden bijna dagelijks bezig geweest met de bouw van het theater en de theateronderdelen. Daarna moest er ook in twee weken op het strand nog het nodige worden aangepast. Els: “Maar toen we eenmaal de prachtige voorstelling van ‘Dido en Aeneas’ (2017) zagen in ‘ons’ prachtige bamboetheater, compleet met rode kussens, waren we zo verschrikkelijk trots!”

De vrijwilligers hebben het theater daarna nog twee keer opgebouwd. In het Vinkenveld voor de voorstelling over Isadora Duncan (2018). Els: “De laatste keer bouwden we het bamboetheater weer op het strand op, voor de voorstelling ‘Alles is bedacht’ (2019). Ilke Paddenburg schreef dit stuk en haar broer Joep speelde de hoofdrol. Heel mooi en bijzonder was de muziek van Reindier.”

Strandtheaters door de jaren heen

Een ander strandtheater dat zij heeft opgebouwd was voor ‘Moby Dick’ (2007). “Ik herinner me de avond dat het vreselijk stormde nog heel goed. We maakten Dennis wakker, omdat de mast van het schip dreigde af te breken. Het publiek en de orkestleden (en hun instrumenten) werden gezandstraald. We hebben zelfs een nacht in de container van het orkest geslapen om het terrein te bewaken. Dat vond ik best een beetje eng.”

Een storm met windkracht 11 zorgde er ook voor dat de pallets van een ander strandtheater (omringd door masten van surfplanken) voor allerlei voorstellingen in de zomer van 2015 na afloop diep uit het zand moesten worden gegraven. “Er waren die zomer allerlei voorstellingen in dit theater met onder meer een optreden van Carel Kraayenhof. Je kon er ook een hele bijzondere ervaring ondergaan in een ei gecreëerd door Jurrien van Hal (Eggo). Ik mocht toen de bezoekers bij deze ervaring begeleiden.”

Betekenis van KunstKlank

KunstKlank heeft voor Els persoonlijk veel betekend. “Als deelnemer aan diverse prachtige koorproducties én in mijn rol als vrijwilliger. Het heeft mij vrijer gemaakt, ik heb er veel mensen door leren kennen en het heeft mij heel veel mooie ervaringen gegeven.”

In ‘Hear my voice’ (2019) zong zij mee in het koor. “Voor mij een van de mooiste producties waar ik zowel als zanger en als vrijwilliger bij betrokken was. Wat was het fijn om weer bij Herma te zingen; door haar word je als zanger zomaar een betere versie van jezelf. En door het oefenen met elkaar in je stemgroep ontstaat er een fijne sfeer onderling.”

KunstKlank betekent veel in haar leven: “Er is een grote, enthousiaste groep mensen die graag meedoet met producties of er als vrijwilliger bij betrokken is. Het geeft zin aan onze levens. De bijzondere projecten geven bezoekers een ervaring die ze niet zo vaak meemaken: prachtige muziek in combinatie met kunst op vaak bijzondere locaties.”

Els besluit met: "In KunstKlank-producties krijgt jong talent de kans talenten te ontwikkelen. Dit verbindt jong en oud, amateurs en professionals en vrijwilligers. Die laatste groep wordt wel veel ouder. Ik hoop dat de vele jongeren die mee hebben gedaan aan KunstKlank-producties in de toekomst het stokje van ons gaan overnemen.”