Dwalen door het WEL - reportage

De zon schijnt niet op de ochtend van 4 juni. Maar het is wél droog. Die laatste vijf woorden vatten de basisattitude samen van de WEL-beweging die vandaag wordt gelanceerd in de Gasfabriek in Deventer: focussen op wat er wél goed gaat. Op deze dag is dat heel veel.

Dagvoorzitter Doortje ’t Hart trapt het festival af. Ze kocht speciaal voor de gelegenheid een preloved gele jurk die aansluit bij de clubkleur van de WEL-beweging. Aan Jeanine stelt ze de vraag: ‘Waarom wel?’ Jeanine antwoordt dat ze met het festival mensen wil samenbrengen die de wel-gedachte verder willen brengen in hun eigen werk en leven. “Er is nu al zo veel op gang gekomen, het positieve heeft zijn werk al gedaan.”

What went well

Keynote Merijn Ruis zet die lijn daarna moeiteloos voort. Hij vertelt en zingt over de psychologie van een gelukkig leven. Zo nodigt hij de zaal uit om elkaar te vertellen over de www van de afgelopen 24 uur: what went well. Een aantal mensen wil dat ook wel plenair vertellen: “Ik heb bij het tandenpoetsen een ragertje gebruikt”, zegt iemand. Applaus! “Ik heb vanochtend naar mijn vrouw geluisterd zonder een oplossing aan te dragen”, zegt een man. Zeer luid applaus!

Praatje met een vreemde

Een van de tips die Merijn Ruis de zaal ook meegeeft is: Maak een praatje met een vreemde. Dat is op deze dag geen moeite. Speciaal hiervoor staat er een ‘Ontmoetmobiel’ klaar, een omgebouwde scootmobiel voor twee personen, waarin deelnemers kunnen speeddaten. Maar de meeste gesprekken ontstaan spontaan. Mensen zijn nieuwsgierig naar elkaar, naar wat ze doen, wat ze hebben met ‘wel’.

Niet zozeer spontaan als wel bijzonder zijn de gesprekken die je kunt voeren met mensen uit de ‘Mensenbieb’: iemand met autisme, iemand die laaggeletterd is, een goeroe en een man die ook als vrouw door het leven gaat. Ze staat er in een blauwe rok, lichte blouse en turkooizen oorbellen. “In mijn rol als vrouw wil ik vooroordelen bij de ander wegnemen en tegelijk ook mijn eigen vooroordelen over de buitenwereld, die wel een mening over me zal hebben. Het blijkt dat de buitenwereld me accepteert.”

Met volle aandacht

Intussen waaieren de deelnemers over het festivalterrein uit. Ze kunnen kiezen uit maar liefst 24 workshops, over onderwerpen uiteenlopend van klimaatoptimisme, trotse ambtenaren, waarderend leiderschap, open gesprekken, veerkracht en leren en floreren tot en met uitkomstgericht werken, bruis in bedrijven en verwondering. Het zachte maar grijzige weer helpt – ook na de lunch blijft vrijwel niemand hangen op het festivalterrein buiten, waar het toch bijzonder gezellig is met foodtrucks, een bar en een dj. Een vrijwilliger loopt druk rond. “Ik ken hier niemand, ik doe dit anders nooit”, zegt ze. Maar nu dus, precies, wel.

Alles is verbonden

Het gaat door, met verbinding zoeken, open staan voor elkaar. Het zijn de sleutelwoorden van de dag. Amber Schäperkötter brengt ze in de praktijk, zij is één van de drie mensen die je kunt ‘boeken’ voor een 1-op-1 gesprek met volle aandacht voor jouw verhaal. “Misschien is je verhaal vertellen aan iemand die jou niet kent wel makkelijker”, zegt ze. “Ik luister zonder oordeel.”

Ook bij de Bosbaden draait het om verbondenheid. Sander van Duijn en Hugo Burger nemen deelnemers mee – een koptelefoon met ambient op de oren – op een wandeling naar de IJssel. Ondertussen nodigen ze de wandelaars uit te kijken naar het geheel als geheel. Om te zien dat alles verbonden is en dat ook jij daarmee verbonden bent. “Ja, dat klinkt zweverig”, zegt Sander zelf. De deelnemers ervaren dat niet zo. “Ik kon even uit de veelheid van de dag stappen”, zegt iemand na de wandeling. Ook in hun praktijk merken de 'bosbadmeesters' het effect: er worden na een bosbad andere besluiten genomen.

De beweging is gestart

De afsluiting is weer in de grote Generatorzaal. Laura van Dolron pakt de mensen daar volledig in en zet de dag op scherp met haar stand-up philosophy. “Ik kom hier ook wat pijn, verdriet en schaduw brengen. Je verlangen naar licht komt uit je duister. Als je niet weet wat pijn, is ben je nooit echt blij. Maar ook de pijn dragen we samen en niet alleen de liefde. En woede is ook liefde, een van de engste maar ook krachtigste emoties. Wees ook soms woedend, durf soms ook te zeggen wat niet en dan vieren we wat wel.”

Dan wordt de WEL-beweging officieel gelanceerd met een ceremonie. Iedereen krijgt een steen mee om al het moois van de dag in te verankeren. Een steen zwaarder en een paar ons lichter, zo moet iedereen zich voelen die naar buiten loopt voor de borrel. De beweging is gestart, er wordt gedanst.