Nathalie, deelnemer aan Wijk vol Waarde
'Nu ben ik iedere dag vroeg wakker, omdat ik een doel heb'
Nathalie (34) kwam bijna drie jaar geleden bij een buurt- en wijkhuis binnen, omdat ze iets wilde doen. Ze kampte al haar hele leven met PTSS en al jaren met een depressie. Nu doet ze laagdrempelige werkzaamheden in de wijk via ‘Wijk vol waarde’ en ontdekt ze wat ze zelf waard is.
‘Als mijn dochter zo sterk kan zijn, kan ik het ook’
‘Ik moest een presentatie geven aan een grote groep mensen en vond het doodeng. Ik had een plankje bij me dat mijn dochter ooit doormidden had geslagen. Daarop had ze geschreven: ‘Mama, I love u, ik kan het wél’. Ik dacht: Als mijn dochter dát kan, dan kan ik dit ook.’
Een halve ziel in huis
“Ik ben vanaf mijn geboorte opgegroeid met hulpverlening om me heen. Toen ik twee jaar was, kwam ik in een pleeggezin terecht en tot mijn 21ste heb ik psychische hulp gehad. Iets daarna werd mijn dochter geboren en later ging het opnieuw mis. De hulpverlening wilde dat ik werd opgenomen. Maar dan zou mijn dochter naar een tijdelijk pleeggezin gaan en dat wilde ik echt niet. Ik leef voor haar.”
“Uiteindelijk heb ik de kracht gevonden om mijn eigen psycholoog te worden. Ik wilde een goede moeder voor mijn dochter zijn en niet die halve ziel die ze in huis zag rondlopen. Ik ben tegenover mezelf gaan staan en heb mezelf toegesproken. Het hielp. De volgende stap was naar het buurthuis. Ik wilde dagbesteding om uit mijn depressie te komen.”
Kom me dan halen
“In het begin was het bijna onmogelijk om het licht te zien. Maar in het buurthuis werd ik liefdevol ontvangen, zonder oordeel. Via ‘Wijk vol waarde’ kon ik hier laagdrempelige werkzaamheden in de wijk gaan doen. ‘Wijk vol Waarde’ helpt mensen als ik om weer stappen te zetten en perspectief te krijgen. Ik kreeg een jobcoach en we hebben heel veel gesprekken gevoerd over wat ik wilde en waar mijn valkuilen lagen.”
“Ik ben goudeerlijk tegen mijn jobcoach. Dat is volgens mij de snelste manier om te veranderen. Ik zei bijvoorbeeld: ‘Ik doe wel eens alsof ik ziek ben als ik geen zin heb. Dus als ik er ’s ochtends niet ben, kom me dan halen. Dan ben ik niet ziek, dan is het een smoes’.”
Weer twee geholpen
“Mijn jobcoach vroeg ook wat ik graag wilde. Ik zei: koken. Door mijn depressie deed ik dat thuis niet meer. In het buurthuis kreeg ik die passie terug. Nu sta ik in de keuken en kook ik voor ouderen. En thuis kook ik weer iedere dag voor mijn dochter. Dat zijn voor mij grote veranderingen.”
“Binnen ‘Wijk vol waarde’ zet ik me nu ook in voor ‘Zorgzame vrienden’. We zijn er voor ouderen die eenzaam zijn. Ik ga met ze naar buiten, drink koffie met ze of ga mee naar de huisarts. Als ik iemand anders help, word ik daar zelf ook blij van. Dan zeg ik: ‘Zo Nathalie, daar heb je er weer twee geholpen: die meneer en jezelf’.”
Ik kan het wel
“Een belangrijk moment was toen ik een presentatie mocht geven aan zeventig mensen van het Haags Steun Systeem over mijn rol bij ‘Wijk vol waarde’. Ik vond het doodeng. Die ochtend was ook nog eens extra spannend. Omdat ik de presentatie zou geven, moest mijn dochter alleen met de tram van school naar het zwembad, waar ze haar eerste zwemles zou hebben. Toch besloot ik die presentatie te doen: ik deed dit voor mezelf én voor mijn dochter. Ik wilde een voorbeeld voor haar zijn.
Ik had een plankje bij me dat mijn dochter ooit doormidden had geslagen. Daarop had ze geschreven: ‘Mama, I love u, ik kan het wél’. Ze was toen zeven jaar. Ik dacht: ‘Als mijn dochter na alles wat ze heeft meegemaakt kan zeggen: ik kan het wel, dan kan ik het ook’. Dus deed ik die presentatie voor al die mensen.”
Gouden zonsopgang
“Iedere keer zet ik een nieuwe stap. Ik heb ook een hond genomen, Bella. Zij helpt mij enorm. Ik moet nu namelijk vijf keer per dag met haar naar buiten. Anders zou ik thuisblijven. Laatst liep ik met Bella en ineens voelde ik me rustig en kalm. Toen moest ik huilen. Ik zei tegen mezelf: ‘Dus zó hoor je je te voelen’.”
“Ik heb ook hulp gekregen bij mijn schulden van Helpdesk Geldzaken. En mijn jobcoach helpt mij met sparen en overzicht houden over mijn financiën. Verder weet ik nu wat ik wil: zelf hulpverlener worden. Vroeger kwam ik mijn bed bijna niet uit. Nu ben ik iedere dag vroeg wakker, omdat ik een doel heb. Laatst zag ik hier in Den Haag een gouden zonsopgang. Mijn collega’s hadden hem niet gezien. Ik wel. En ik krijg tegenwoordig zoveel complimenten dat ik bijna een tas moet meenemen. Dan kan ik zeggen: ‘Stop ze daar maar in’.”
‘Wijk vol waarde’ is onderdeel van de Instapeconomie, een initiatief dat inwoners met een afstand tot de arbeidsmarkt coacht en begeleidt bij het oppakken van laagdrempelige werkzaamheden die de wijk een stukje mooier maken. Dit doen zij in Bouwlust-Vrederust en Escamp. De totstandkoming van de Instapeconomie is mede mogelijk gemaakt door Nationaal Programma Zuidwest en het Schuldenlab070.